സാംഖ്യയോഗം - 2

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8NYdk8gGygADKBulXyS5Vxh5VRpbM5gEo4g5wRhvRu3vvXApgGbpVPQDArvY9NUtZ5re-N4eDI7IzCiM9OdTDOe9zhfG0jYQ0seLiOl7UsZEFCv9hfcx57ylGNvUAWqFQkX2ITqa9Lf4/s1600/Bhagavad_Gita.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="316" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg8NYdk8gGygADKBulXyS5Vxh5VRpbM5gEo4g5wRhvRu3vvXApgGbpVPQDArvY9NUtZ5re-N4eDI7IzCiM9OdTDOe9zhfG0jYQ0seLiOl7UsZEFCv9hfcx57ylGNvUAWqFQkX2ITqa9Lf4/s1600/Bhagavad_Gita.jpg" width="320" /></a></div> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: large;"><span style="color: orange;"><b>സഞ്ജയ ഉവാച:<br /> തം തഥാ കൃപയാവിഷ്ടം<br /> അശ്രുപൂര്‍ണാകുലേക്ഷണം<br /> വിഷീദന്തമിദം വാക്യം<br /> ഉവാച മധുസൂദനഃ</b></span></span></div> <span style="font-size: large;"><br /> അങ്ങനെ, സഹാനുഭൂതി ബാധിച്ച്, അശ്രുവും ദൈന്യവും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ വിഷാദവിവശനായി ഇരിക്കുന്ന അര്‍ജുനനോട് അപ്പോള്‍ മധുസൂദനന്‍ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.<br /> വികാരങ്ങള്‍ക്കടിമപ്പെടുന്ന ആള്‍ സാഹചര്യങ്ങളുടെ ഇരയാവുന്നു. ബുദ്ധി പതറിപ്പോകുന്നു. ചുറ്റുപാടുകളുടെ ഊരാക്കുടുക്ക് വല്ലാതെ മുറുകുമ്പോള്‍ മനസ്സുറപ്പുള്ളവരും പതറിപ്പോവുക സ്വാഭാവികം. അപ്പാടെ അടി പതറിയ അര്‍ജുനന്‍ തീര്‍ത്തും അവശനും വിവശനുമാണ്. ''ശൂരവീരപരാക്രമിയായ നിനക്ക് ഈ വിഷമസന്ധിയില്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥയോ!'' എന്ന് സ്വയം തോന്നാവുന്ന സാഹചര്യം. ആ ബിന്ദുവില്‍നിന്നുതന്നെ ആത്മാന്വേഷണം തുടങ്ങുന്നു.<br /> </span><br /> <div style="text-align: center;"> <span style="font-size: large;"><span style="color: orange;"><b>ശ്രീഭഗവാന്‍ ഉവാച:<br /> കുതസ്ത്വാ കശ്മലമിദം<br /> വിഷമേ സമുപസ്ഥിതം<br /> അനാര്യജുഷ്ടമസ്വാര്‍ഗ്യം<br /> അകീര്‍ത്തികരമര്‍ജുന</b></span></span></div> <span style="font-size: large;"><br /> ശ്രീഭഗവാന്‍ പറഞ്ഞു:<br /> അല്ലയോ അര്‍ജുന, ശ്രേഷ്ഠന്മാര്‍ ആചരിക്കാത്തതും സല്‍ഗതിക്കു വിരോധമായതും അപകീര്‍ത്തികരവുമായ ഈ മൗഢ്യം എന്തു കാരണത്താല്‍ ഈ വിഷമഘട്ടത്തില്‍ നിന്നെ പ്രാപിച്ചു?</span><br /> <span style="font-size: large;">കടപ്പാട് : മാത്രുഭൂമി ദിനപത്രം</span></div>

സാംഖ്യയോഗം - 2

സഞ്ജയ ഉവാച: തം തഥാ കൃപയാവിഷ്ടം അശ്രുപൂര്‍ണാകുലേക്ഷണം വിഷീദന്തമിദം വാക്യം ഉവാച മധുസൂദനഃ അങ്ങനെ, സഹാനുഭൂതി ബാധിച്ച്, അശ്രുവും ദൈന്യവ...

Read more »

സാംഖ്യയോഗം - 1

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFESFSbiBdcNKGAdg0o3MekbtIcKupl5z74rG5N8xBY3NcSBZhCiihzZx5IuN2_qIoCNBNNGm8vfEKHPXPryKNvlp-1V0Lc5hxRLFjHzhJHXrBcgHo2w511t_WAVeHS-9sXXXBghR7EuQ/s1600/03060_42256.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="311" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFESFSbiBdcNKGAdg0o3MekbtIcKupl5z74rG5N8xBY3NcSBZhCiihzZx5IuN2_qIoCNBNNGm8vfEKHPXPryKNvlp-1V0Lc5hxRLFjHzhJHXrBcgHo2w511t_WAVeHS-9sXXXBghR7EuQ/s1600/03060_42256.jpg" width="320" /></a></div> <span style="font-size: large;">ഭഗവദ്ഗീതയുടെ സാരസംഗ്രഹമാണ് ഈ അധ്യായം. ഇതില്‍ ആദ്യത്തെ പത്തു ശ്ലോകങ്ങള്‍ അര്‍ജുനന്‍ മാര്‍ഗനിര്‍ദേശത്തിനായി ഭഗവാനില്‍ നിരുപാധികം സ്വയം സമര്‍പ്പിക്കുന്നതില്‍ അവസാനിക്കുന്നു. പതിനൊന്നു മുതല്‍ നാല്പത്തിയാറുകൂടി ശ്ലോകങ്ങളില്‍ സാംഖ്യശാസ്ത്രം പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ബുദ്ധികൊണ്ട് എങ്ങനെ ആത്മാവിനെ അറിയാം എന്നതാണ് വിഷയം. നാല്പത്തിയേഴു മുതല്‍ അറുപതുവരെ ശ്ലോകങ്ങള്‍ കര്‍മത്തിലൂടെയുള്ള ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരത്തെയും അറുപത്തിയൊന്നുതൊട്ട് എഴുപതുവരെയുള്ള പദ്യങ്ങള്‍ ഭക്തിമാര്‍ഗത്തിലൂടെയുള്ള ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരത്തെയും വിഷയമാക്കുന്നു. അവസാനത്തെ രണ്ടു ശ്ലോകങ്ങളില്‍ സംന്യാസയോഗവും സാമാന്യേന പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്നു.<br /> ഒരേ ഗണിതസിദ്ധാന്തം നാലു രീതികളില്‍ നിര്‍ധാരണം ചെയ്തു കാണിക്കുന്നത്ര കൃത്യതയോടെയാണ് ആശയവിന്യാസം. ഈ നാലു രീതികളില്‍ ബുദ്ധിയാണ് മുന്‍നടക്കേണ്ടതെന്നതിനാല്‍ ബുദ്ധിയോഗം ആദ്യം പറയുന്നു. വിവിധരീതികളുടെ പരസ്​പരപൂരകത്വം മനസ്സിലാക്കാനും ബുദ്ധിമാര്‍ഗത്തെ ആശ്രയിക്കണമല്ലോ.<br /> ഗവേഷണപ്രബന്ധങ്ങളുടെ തുടക്കത്തില്‍ വിഷയസംഗ്രഹം (മയീറിമരറ) ചേര്‍ക്കാറുണ്ടല്ലോ. അതുപോലെയാണ് രണ്ടാം അധ്യായം. ഇതില്‍ സാരാംശം ചുരുക്കിപ്പറയുന്നു. തുടര്‍ന്നുള്ള ഭാഗങ്ങളില്‍ വിശദമായ ചര്‍ച്ച വരുന്നു.<br /> മനുഷ്യനു പ്രപഞ്ചസത്തയുമായി തികഞ്ഞ സമന്വയത്തിലെത്താന്‍ കഴിയും, കഴിയണം. 'തുറന്ന' മനസ്സുമായി പിറക്കുന്ന മനുഷ്യന് ഇതിനു തക്ക വിദ്യാഭ്യാസം ഏറ്റുവാങ്ങാന്‍ മതിയായ കോപ്പുണ്ട്, ആ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ആവശ്യവുമുണ്ട്. ആ വിദ്യാഭ്യാസമാണ് ഗീത ഒരുക്കുന്നത്. പരമമായ സുഖം എന്ന ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക്, ഒന്നല്ലെങ്കില്‍ ഒന്നെന്ന്, വിവിധ വഴികള്‍ കാണിക്കുന്നു. ബോധനം എളുപ്പമാക്കാന്‍ ചോദ്യോത്തരരൂപത്തിലാണ്, തുടര്‍ന്നും പാഠങ്ങളുടെ രൂപകല്പന.<b><br /></b>കടപ്പാട് : മാത്രുഭൂമി ദിനപത്രം</span></div>

സാംഖ്യയോഗം - 1

ഭഗവദ്ഗീതയുടെ സാരസംഗ്രഹമാണ് ഈ അധ്യായം. ഇതില്‍ ആദ്യത്തെ പത്തു ശ്ലോകങ്ങള്‍ അര്‍ജുനന്‍ മാര്‍ഗനിര്‍ദേശത്തിനായി ഭഗവാനില്‍ നിരുപാധികം സ്വയം സമ...

Read more »

അര്‍ജുന വിഷാദയോഗം - 22

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: center;"> <span style="color: orange;"><b><span style="font-size: large;">സഞ്ജയ ഉവാച:<br /> ഏവമുക്ത്വാര്‍ജുന സംഖ്യേ<br /> രഥോപസ്ഥ ഉപാവിശത്<br /> വിസൃജ്യ സശരം ചാപം<br /> ശോകസംവിഘ്‌നമാനസഃ</span></b></span></div> <span style="font-size: large;"><br /> സഞ്ജയന്‍ പറഞ്ഞു:<br /> സങ്കടംകൊണ്ട് മനസ്സുകെട്ട അര്‍ജുനന്‍ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അമ്പും വില്ലുംകൈയൊഴിഞ്ഞ് പോര്‍ക്കളത്തിലെ തേര്‍ത്തട്ടിലിരുന്നു.<br /> അര്‍ജുനന്‍ ഒരു നിശ്ചയത്തിലെത്തി. പക്ഷേ, ഒരുറച്ച തീരുമാനമെടുത്താല്‍ പിന്നെ അര്‍ജുനനെപ്പോലത്തെ ഒരു യോദ്ധാവ് സങ്കടപ്പെടാന്‍ പാടില്ല. ദൃഢബുദ്ധിയോടെ ആ തീരുമാനം നടപ്പിലാക്കലാണ് സ്വഭാവേന വേണ്ടത്. പിന്നെ എന്താണ് ഇങ്ങനെ? ഒരേയൊരു കാരണമേ പറയാനാവൂ: തന്റെ ഈ തീരുമാനം ശരിയല്ല എന്നൊരു മന്ത്രധ്വനി അര്‍ജുനന്റെ അകത്തുനിന്നു മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്. വഴി മുട്ടിയിരിക്കയാണ്. മുന്നിലുള്ള രണ്ടു മാര്‍ഗങ്ങളില്‍ ഏതിലേപോയാലും ശരിയാവില്ല എന്നു തോന്നുന്നു. ഐഹികജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലെങ്കിലും ഈ അവസ്ഥയില്‍പ്പെടാത്ത മനുഷ്യരുണ്ടാവില്ല. അതില്‍നിന്ന് കരേറാന്‍ പോംവഴി കണ്ടുകിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ആത്മനാശം ഭവിക്കും. അങ്ങനെ സംഭവിക്കരുതെന്ന താക്കീതും സംഭവിക്കാതിരിക്കാനാവശ്യമായ പരിശീലനവും നല്‍കുന്ന പാഠമാണ് ഗീത. വ്യക്തിപരമായ മനശ്ശാസ്ത്രചികിത്സയല്ല, പിന്നെയോ, മാനുഷികാവസ്ഥയിലെ അനിവാര്യദുഃഖത്തിനുള്ള സാര്‍വലൗകികമായ പ്രതിവിധിയാണ് ഗീത ആവിഷ്‌കരിക്കുന്നത്.<br /> ഒന്നല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരു ധര്‍മസങ്കടത്തില്‍ നിത്യേന (ചിലപ്പോള്‍ നിമിഷംപ്രതിതന്നെ) അകപ്പെടുന്ന നാം ഏവരും, ജാതി-മത-വര്‍ണ-ദേശ-ലിംഗഭേദമില്ലാതെ, അര്‍ജുനന്‍മാരാണ്. എന്റെ-നിന്റെ എന്ന വിഭജനം അന്തിമ യാഥാര്‍ഥ്യമാണ് എന്ന തെറ്റായ ബോധമാണ് എല്ലാ ഹിംസയുടെയും ആണിവേര്. ആ അര്‍ബുദത്തില്‍നിന്ന് പൊടിക്കുന്നതത്രയും വിനാശകാരിയായ ആ മഹാരോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളായ സങ്കടത്തളിരുകളാണ്. അത്തരം എല്ലാ സങ്കടക്കളകളെയും എന്നേക്കുമായി ഉന്മൂലനം ചെയ്യാന്‍ ഒരു മരുന്നേയുള്ളൂ: നേരറിവ്. അതു സ്വന്തം ആത്മാവില്‍നിന്ന് കറന്നെടുക്കാന്‍ ശീലിപ്പിക്കുന്ന കൈപ്പുസ്തകമാണ് ഭഗവദ്ഗീത.<br /> ഇതി അര്‍ജുനവിഷാദയോഗോ നാമ പ്രഥമോശധ്യായഃ<br /> അര്‍ജുനവിഷാദയോഗം എന്ന ഒന്നാമധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. </span><br /> <span style="font-size: large;">കടപ്പാട് : മാത്രുഭൂമി ദിനപത്രം</span></div>

അര്‍ജുന വിഷാദയോഗം - 22

സഞ്ജയ ഉവാച: ഏവമുക്ത്വാര്‍ജുന സംഖ്യേ രഥോപസ്ഥ ഉപാവിശത് വിസൃജ്യ സശരം ചാപം ശോകസംവിഘ്‌നമാനസഃ സഞ്ജയന്‍ പറഞ്ഞു: സങ്കടംകൊണ്ട് മനസ്സുകെട്ട അ...

Read more »